پيشرفت‌هاي اوليه در کيسه خواب‌ها
بخش مطالب آموزشی
تاریخ چهار شنبه 29 ابان 1392

اولین بار از پوست حیوانات براي ساخت کیسه خواب‌هاي تجاري استفاده می‌شود.

پوست حیوانات

انسان‌هاي اوليه از پوست حیوانات هم براي لباس و هم به عنوان تشک خواب استفاده می‌کردند (در واقع اینها امروزه هنوز هم در برخی از نواحی قطبی مورد استفاده قرار مي‌گيرند). هنگامی که انسان در حدود 5000 سال قبل از میلاد به پارچه دست يافت باز هم همچنان از پوست حيوانات به عنوان عايق براي پوشاندن سطح زمين استفاده مي‌کرد.

تجارب جدید و طرح‌های اولیه

کاشفان قرن نوزدهم و کوهنوردان، انواع مختلف سیستم‌های خواب را آزمايش و تجربه کردند. کیسه خواب‌های اولیه از پشم بافته شده‌ی شتر (يک فیبر تو خالی طبیعی) با خواص عایقي عالی ساخته شده بودند. از این رو، مفهوم يک کیسه خواب کامل بدين صورت که "وسيله‌اي است که انسان را از سرماي زمين حفظ مي‌کند"، متولد شد. تشک‌هاي لاستیکي بادی با قابليت نارسانايي بيشتر، اولین بار براي کشف قطب در سال‌های دهه 1820 معرفی شدند، در مدت کوتاهی پس از آن چارلز مکینتاش پلاستیک اختراعي خود را در سال 1823 به ثبت رساند. در سال 1861 فرانسیس فاکس توکِت اولین نمونه کيسه خواب آلپی خود را مورد آزمایش قرار داد و تا اواسط دهه 1860، طرحی از یک کیسه خواب پتويي، با سطح زیرین پوشیده شده با الياف پوششي لاستیک مکینتاش کامل شده بود. این طراحی تا زمانی که در دهه 1920 به آگاهی عموم رسانده شد ادامه پيدا کرد.

 

 

پر به عنوان یک عایق

پر سابقه‌ای طولانی به عنوان یک عایق استثنایی دارد و در ساخت رختخواب تا قرن نوزدهم متداول بود. در زمان سلطنت ملکه ویکتوریا، زنان زیر دامن کرنولین خود زیر دامنی پر مي‌پوشيدند. با این حال، تکنیک‌های استفاده و فرآوري پر در طول قرن نوزدهم توسعه يافتند. اولین گزارش استفاده از پر در کیسه خواب توسط آلفرد مومِري و تیم‌ همراهش در سال 1892 ارائه گردید. اين کيسه خواب‌ها الگوهای توسعه یافته توسط انجمن کوه‌نوردی انگلستان بودند و توسط شرکت تجهیزات لندن، Heals of Tottenham Court Road ساخته شدند، هر چند در اين دوره کیسه خواب‌ها به صورت تجارتي ساخته نمي‌شدند. کیسه خواب‌های اولیه، اعم از پتو یا پر به صورت سفارشی برای هیئت‌های اعزامی ساخته می­شد و پيشرفت و بهبود در ساخت آنها حاصل تعامل بین کاربران و سازندگان بود. کاربران به آساني به محيط باز مي‌رفتند و در کيسه خواب‌هاي طراحي شده توسط خودشان مي‌خوابيدند و سپس آن را به دوزنده‌ها باز مي‌گرداندند تا آن را بر اساس پيشنهادات آنها براي بهبود کيفيت کيسه خواب اصلاح کنند. کاشفان قطب همچنان به استفاده از پوست گوزن شمالی در کیسه خواب تا بعد از جنگ جهانی دوم ادامه دادند. هيئت‌هاي اعزامي و کوهنوردان تجارب خود را از طریق سازمان‌هایی مانند باشگاه‌ کوهنوردي انگلستان (Alpine Club The) و انجمن سلطنتي جغرافيا به اشتراک گذاشتند.

کیسه خواب‌های تجاری

Ajungilak به عنوان یک تولید کننده عایق در سال 1855 تاسیس شد و آغاز به تولید کیسه خواب تا حدود 1890 کرد که احتمالا قدیمی‌ترین تولید کننده کیسه خواب است. دیگر توليد کننده پيشگام، شرکت  Woods of Canada (در حال حاضر از بین رفته) بود که از حدود  1890 تا 1895 به توليد کيسه خواب مبادرت مي‌کرد.  اولین کیسه خواب‌های تجاری احتمالا با kapok پر مي‌شدند. Kapok (دانه‌هاي توخالی نوعي درخت آسیايي) تا زمان ظهور الیاف مصنوعی براي پر کردن کيسه خواب‌ها همچنان مورد استفاده قرار گرفت.

کیسه خواب‌ها یک محصول ویژه تا دهه 1920 باقی ماندند، اما در بریتانیا، با توسعه بازار لوازم کوه‌پيمايی و کمپینگ، یکی دو شرکت، از جمله Camtors، Blacks  و  Robert Burns شروع به عرضه کیسه خواب‌های ارزان‌تر کردند. متخصصين به بهبود دادن کیفیت کیسه خواب‌ها در طول دهه 1930 در نتیجه تقاضاهاي هیمالیانوردان و صعود کنندگان به آلپ ادامه دادند. کیسه 'مومیایی' ، (نامگذاري شده به تبع شکل تابوت مصريان) با کاهش تدریجی اندازه در قاعده کيسه خواب، در این دوره پيشرفت حاصل کرد. در 1933 / 1934، سنگنورد فرانسوي، پيير آلن ارتفاعات جديد – به معنای واقعی کلمه- را به زير پاي درآورد. هر چند که، جرج فينچ در هيئت بريتانيايي صعود کننده به اورست در سال 1922 می‌تواند به حق ادعا کند که اولین کسی است که اقدام به توليد پوشاک پر کرده، اين آلن فرانسوي بود که سیستمي براي برآورده کردن نيازهاي بيواک در صعودهاي آلپي با ترکيب يک کيسه خواب کوتاه – معروف به پاي فيل- به علاوه‌ي يک کت پر که توسط يک روپوش گشاد و بلند از جنس ابريشم حاوي نایلون – شبيه باراني- در برابر عوامل جوي محافظت شده بود ابداع کرد.

 

الياف مصنوعي

ظهور پلیمرها و الیاف مشابه آنها از سال 1937 به بعد همزمان با انقلاب صنعتي همه چیز از طناب گرفته تا چادر و حتی موم اسکی را متحول کرد و کیسه خواب نيز از دهه 1960 تحت تاثیر این انقلاب قرار گرفت. الیاف لايي کتان تحت تکامل بيشتر متحول شدند، بيشترين تلاش برای تقلید از طبیعت صورت گرفت و بار دیگر به سادگی محصولات مقرون به صرفه در معرض فروش گذاشته شد. نسبت «گرما / وزن» پر هنوز هم با الياف مصنوعي برابري مي‌کند اما دومی مزیت‌های خاص خود را به ارمغان آورده است.

تقاضاي پايان ناپذير برای کیسه خواب با تعادل متناسب در نسبت تنفس‌پذيري به مقاومت در برابر آب / ضد آب بودن / ضد پر بودن روکش (پر بيرون نزند) نيز بخشي از اين تکامل و تحول در کيسه خواب مي‌باشد. صد و پنجاه سال پیش فرانسیس توکِت نشان داد که استفاده از یک روکش نفوذ ناپذیر، مانند مکینتاش (پارچه ضد آب)، (پلاستيکي که به شکل الياف پارچه در آمده است) به دلیل تراکم و فشردگي زياد يک فاجعه است. تا سال‌هاي 1960، کوه‌نوردان بیشتر وقت خود را صرف پوشاندن پر مي‌کردند چرا که روکش کيسه خواب‌ها ضد پر نبودند. با رشد بازار تقاضاي کيسه خواب، فرآيندهاي جديد نساجي که اجازه مي‌دادند نه تنها پارچه‌ها کاملا ضد پر شوند (Pertex یک مثال جالب است) بلکه با استفاده از روکش‌هاي microporous یا لامینِیت (که گورتکس نمونه بارز آن است) کاملا ضد آب بشوند نيز قابل دسترسي شدند.

برگرفته از وبلاک نشاط کوهستان


[نویسنده : مدیر سایت | بازدید : 3029 نفر]
رای شما :
-
-
بالای صفحه | تماس با ما | درباره ما | آرشیو | صفحه اصلی
کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به سایت آزاد کوه می باشد