بی اشتهایی در ارتفاع
بخش مطالب آموزشی
تاریخ چهار شنبه 29 ابان 1392

ﻤﺎﻣﯽ شواهد و ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺣﮑﺎﻳﺖ از ﺁن دارد ﮐﻪ اﻗﺎﻣﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪت در ارﺗﻔﺎﻋﺎت ﺑﺎ کاهش وزن ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ همراه اﺳﺖ . اﻳﻦ کاهش وزن هم درﭼﺮﺑﯽ و هم در ﻋﻀﻼت رخ ﻣﯽ دهد . وﻣﻴﺰان ﺁن ﺗﺎ ﺣﺪ٢ ﮐﻴﻠﻮﮔﺮم در هفته ﻧﻴﺰ ﻣﯽ رﺳﺪ. اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﺎﺷﯽ از اﻓﺰاﻳﺶ سوخت وﺳﺎز ﺑﺪن کاهش اﺷﺘﻬﺎء و ﺗﻌﺎدل اﻧﺮژِی ﻣﻨﻔﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﻮء هضم و ﺟﺬب ﻣﻮاد خوراﮐﯽ ﻧﻘﺶ ﭼﻨﺪاﻧﯽ اﻳﻔﺎء ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ(١،١١).

     ﺑﻪﻧﻈﺮﻣﯽ رﺳﺪﮐﻪاﮔﺮ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی و ﻏﺬا ﺑﻪاﻧﺪازﻩﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪﮐﺎهﺶ وزن رخ ﻧﻤﯽ دهﺪ وﻟﯽ ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪدر ارﺗﻔﺎع ﻧﺎهﻤﮕﻮﻧﯽ واﺿﺤﯽ ﺑﻴﻦ ﻏﺬای ﻣﻮردﻧﻴﺎز و اﺣﺴﺎس ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻓﺮد وﺟﻮد دارد. اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ادمﻣﻐﺰی ﺥﻔﻴﻒ ﻧﺎﺷﯽ از ارﺗﻔﺎع ﺑﺎﺷﺪ وﻟﯽ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺘﻌﺪدی اﺥﻴﺮأ ﻧﻘﺶ هﻮرﻣﻮن ﻟﻴﭙﺘﻴﻦ را در اﻳﻦ ﺑﯽ اﺷﺘﻬﺎﻳﯽ ﻣﺸﺨﺺﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ .

در اﻓﺮادﻳﮑﻪ ﺳﺮﻳﻌﺄدر ﻣﻌﺮضارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ( ۴۵۵٩ ﻣﺘﺮ) و ﺑﯽ اﺷﺘﻬﺎء ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻩ اﻧﺪاﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان اﻳﻦ هورمون ﮔﺰارش ﺷﺪﻩ اﺳﺖ وﻟﯽ در اﻓﺮادﻳﮑﻪﺑﯽ اﺷﺘﻬﺎﻳﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪاﻧﺪاﻳﻦ هورمون ﻧﻴﺰ اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﺪاﺷﺘﻪاﺳﺖ .

    اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﻳﮕﺮی ﻧﻴﺰ وﺟﻮد دارﻧﺪﮐﻪاﻳﻦ ﻧﻘﺶ را زﻳﺮﺳﻮال ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ و اﻓﺰاﻳﺶ و ﮐﺎهﺶ ﻟﻴﭙﺘﻴﻦ را ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﻐﻴﻴﺮات هوروﻣﻮﻧﯽ دﻳﮕﺮ داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ و ﻧﺸﺎن دادﻩ اﻧﺪﮐﻪﺑﺎ وﺟﻮداﻗﺎﻣﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ در ارﺗﻔﺎع از ﻣﻴﺰان ﻟﻴﭙﺘﻴﻦ ﮐﺎﺳﺘﻪﻣﯽ ﺷﻮد.در هﺮ ﺻﻮرت اﻣﺮ ﺑﺪﻳﻬﯽ کاهش اﺷﺘﻬﺎء در ارﺗﻔﺎع اﺳﺖ ﮐﻪﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ کاهش وزن ﻣﯽ ﺷﻮد.

در اﻓﺮادﺑﺎدﻳﺎﺑﺖ ﺗﻌﺎدل ﻣﻨﻔﯽ اﻧﺮژی ﮐﻨﺘﺮل ﻗﻨﺪ خون راﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ ﺳﺎزد و ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﺁن ﻓﺮدﻣﺠﺒﻮر اﺳﺖ ﮐﻪدﻗﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮی در ﺗﻨﻈﻴﻢ زﻣﺎن و ﻣﻘﺪار اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﺗﺰرﻳﻘﯽ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

  در ﻋﻤﻞ ﮐﺎهﺶ ﻗﻨﺪ خون ﻣﻼﻳﻤﯽ ﺑﻌﺪازﻏﺬادر خیلی از اﻓﺮاددرارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻ ﮔﺰارش ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪﺑﺎ ﺗﺰرﻳﻖ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﺑﻌﺪازﻏﺬا ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮی اﺳﺖ (۶،٧).

    در ﻣﻮرد ﺟﺬب ﻏﺬادر ارﺗﻔﺎع و ﻧﻘﺶ ﺁن در اﻳﺠﺎد کاهش ﻗﻨﺪ ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ شواهد ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮای اﻳﻦ اختلال هنوز  ﻧﻘﺶ ﺁن در کاهش ﻳﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﻗﻨﺪ خون اﺛﺒﺎت ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ(١) .

 

خیلی از دوستانی که بیمارهای خاصی مانند دیابت دارند به دنبال مطالبی در خصوص دیابت و بیماریهای ارتفاع هستند که مطلب زیر برای این منظور با ذکر مرجع آورده شده است ، امیدوارم هستم مورد توجه عزیزان واقع شود .

در اﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎر ارﺗﻔﺎع را ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﺘﺮ و ﺑﻪ ﺻﻮرت زﻳﺮ ﺗﻘﻴﺴﻢﺑﻨﺪی ﻣﯽ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ:

ارﺗﻔﺎع ﺑﻠﻨﺪ: ٣٠٠٠ ﺗﺎ ۵٠٠٠ ﻣﺘﺮ

ارﺗﻔﺎع خیلی ﺑﻠﻨﺪ: ۵٠٠٠ ﻣﺘﺮ ﺑﻪﺑﺎﻻ

ﺑﺎﻳﺪﺗﻮﺟﻪداﺷﺖ ﮐﻪﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ارﺗﻔﺎع ﻣﻴﺰان ﻓﺸﺎر اﮐﺴﻴﮋن ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪﻩ و در ﺳﻄﺢ ﻗﻠﻪ دﻣﺎوﻧﺪﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺼﻒ و در ﻗﻠﻪاورﺳﺖ ﮐﻤﺘﺮ از ٣٠ درﺻﺪﻓﺸﺎر درﺳﻄﺢ درﻳﺎﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﺪن اﻓﺮاددر ﻣﻮاﺟﻪﺑﺎ اﻳﻦ ارﺗﻔﺎع در ﺻﻮرت ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪﺗﻄﺎﺑﻖ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪدر ﻣﺮاﺣﻞ اوﻟﻴﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻨﻔﺲ ﺗﻨﺪ، اﻓﺰاﻳﺶ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ ، ﻏﻠﻴﻆ ﺷﺪن خون و ... اﺳﺖ. و در ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪت ﺗﻐﻴﻴﺮاﺗﯽ در ﺳﻄﺢ ﺳﻠﻮﻟﯽ و ﻋﺮوﻗﯽ ﭘﺪﻳﺪار ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪﮐﻤﮏ ﺑﻪﺗﻄﺎﺑﻖ ﻓﺮددر ارﺗﻔﺎع و ﺷﺮاﻳﻂ ﮐﻤﺒﻮد اﮐﺴﻴﮋن ﻣﯽ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻓﺮدی ﺑﺪون ﺗﻄﺎﺑﻖ ﻻزم در ﻣﻌﺮض ارﺗﻔﺎﻋﺎت ﺑﺎﻻ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎﻳﯽ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﺑﺪن وی ﭘﺪﻳﺪار ﺷﻮدﮐﻪﻣﺨﺘﺺهﻤﻴﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ اﺳﺖ و ﻣﻌﺎدﻟﯽ در ﺳﻄﺢ درﻳﺎ ﻧﺪارداﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎ ﺟﺪا از اﺛﺮات ﺳﺮﻣﺎ ﺑﺮ ﺑﺪن ﻓﺮداﺳﺖ و ﺷﺎﻣﻞ :

"ACUTE MOUNTAIN SICKNESS"( AMS) ﺣﺎد کوهستان ﺑﻴﻤﺎری ورم رﻳﻮی ﺣﺎدارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻ "HIGH ALTITUDE PULMONARY EDEMA"( HAPE)

ورمﻣﻐﺰی ﺣﺎدارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻ و "HIGH ALTITUDE CEREBRAL EDEMA" ( HACE)

خونریزی ﺷﺒﮑﻴﻪدر ارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻ ﻣﯽ "HIGH ALTITUDE RETINAL HEMORRAGE"( HARH) ﺑﺎﺷﺪ.

ﻋﻼﺋﻢ AMS : ﺑﯽ اﺷﺘﻬﺎﻳﯽ، ﺗﻬﻮع ، اﺳﺘﻔﺮاغ ، ﺥﺴﺘﮕﯽ ، ﺿﻌﻒ ، اختلال خواب ، و ... . 

ﻋﻼﺋﻢ HAPE: ﺳﺮﻓﻪ، خلط، ﺗﻨﮕﯽ ﻧﻔﺲ ، ﺳﻴﺎهﯽ ﻟﺐ هﺎ و اﻧﮕﺸﺘﺎن ،ﮐﻤﺎ و ... .

ﻋﻼﺋﻢ HACE: ﮔﻴﺠﯽ ، خواب ﺁﻟﻮدﮔﯽ ، اختلال راﻩ رﻓﺘﻦ ، هذیان ،ﮐﻤﺎ و ....

ﻋﻼﺋﻢ HARH: ﮐﺎهﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ دﻳﺪ، ﻟﮑﻪﭘﺮان ، و ....

در ﺻﻮرﺗﻴﮑﻪ هﺮ ﮐﺪاماز ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎی ﻓﻮق ﺳﺮﻳﻌﺎً درﻣﺎن ﻧﺸﻮﻧﺪﺑﺨﺼﻮص درHAPE,HACEﻣﺮگ ﻓﺮد ﺣﺘﻤﯽ اﺳﺖ .

ﺑﺤﺚ درﻣﺎﻧﯽ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎدر اﻳﻦ ﻣﻘﻮﻟﻪﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﺪ، وﻟﯽ ﻗﺎﺑﻞ ذﮐﺮ اﺳﺖ ﮐﻪدرﻣﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮏ اورژاﻧﺲ واﻗﻌﯽ اﺳﺖ و ﻃﺒﻴﻌﯽ اﺳﺖ وﻗﺘﻴﮑﻪﺑﻴﻤﺎری زﻣﻴﻨﻪای ﻣﺜﻞ دﻳﺎﺑﺖ در ﻓﺮد وﺟﻮد دارد، ﺗﺸﺨﻴﺺو درﻣﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﭘﻴﺪاﻣﯽ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ ﮐﻤﯽ در ﻣﻮرد ﺷﻴﻮع ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎی ﺥﺎصﮐﻮهﺴﺘﺎن در اﻓﺮاد دﻳﺎﺑﺘﻴﮏ وﺟﻮد دارد. اﮔﺮﭼﻪدر ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ ﮐﻪﺗﺎ ﺳﻘﻒ ارﺗﻔﺎع ۵٨٠٠ ﻣﺘﺮ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﺷﻮدﺗﻔﺎوت ﭼﻨﺪاﻧﯽ در ﺑﺮوز اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎ ﺑﻴﻦ اﻓﺮاددﻳﺎﺑﺘﻴﮏ و اﻓﺮاد ﺳﺎﻟﻢ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪاﺳﺖ. ( ۴ و ۵ ) ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻬﻢاﻳﻨﮑﻪ هﻴﭻ ﻣﻮردی از HAPE وHACB در ﺑﻴﻤﺎران دﻳﺎﺑﺘﯽ ﮐﻪدر اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺷﺮﮐﺖ داﺷﺘﻪاﻧﺪدﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ.

ﻣﻄﻠﺒﯽ ﮐﻪدر اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻗﺎﺑﻞ ذﮐﺮ اﺳﺖ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از داروی اﺳﺘﺎزوﻻﻣﺎﻳﺪاﺳﺖ ﮐﻪدر ﭘﻴﺸﮕﻴﺮی و درﻣﺎن اوﻟﻴﻪﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎی ﮐﻮهﺴﺘﺎن ﻧﻘﺶ دارداﻳﻦ دارو ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺥﻮد ﺳﺒﺐ اﺳﻴﺪوز ﻣﻼﻳﻢﮔﺮددﮐﻪدر ﺥﻮدﺑﻴﻤﺎران دﻳﺎﺑﺘﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﺎرﺿﻪای از ﻋﺪمﮐﻨﺘﺮل ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﻨﺪدﻳﺪﻩﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﻈﺮﻳﻪﺑﺮﺥﯽ از اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺳﺘﻔﺎدﻩ از اﻳﻦ دارو در ﺑﻴﻤﺎراﻧﯽ ﮐﻪدر ﻣﻌﺮضﺥﻄﺮ ﮐﺘﻮاﺳﻴﺪوز هﺴﺘﻨﺪﻣﻤﻨﻮع ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪاﻟﺒﺘﻪدر ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﻳﮕﺮ اﻳﻦ دارو ﺑﺪون هﻴﭻ ﻋﺎرﺿﻪای اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮔﺮدﻳﺪﻩ اﺳﺖ( ۶ و ٨ و ١٠ ) . در ﻣﻮرد HARH ﻗﺎﺑﻞ ذﮐﺮ اﺳﺖ در ارﺗﻔﺎع زﻳﺮ ۵٠٠٠ ﻣﺘﺮ ﻣﻴﺰان ﺁن ﺗﺎ ﺣﺪود ۴ درﺻﺪﮔﺰارش ﺷﺪﻩ اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻴﮑﻪدر ارﺗﻔﺎﻋﺎت ﺥﻴﻠﯽ ﺑﺎﻻ ( ﺑﺎﻻﺗﺮ از ٧۵٠٠ ﻣﺘﺮ) ﻣﻴﺰان ﺁن ﺗﺎ ٩١ درﺻﺪﻧﻴﺰ ﮔﺰارش ﺷﺪﻩ اﺳﺖ (١و٢و١۵ ).٣٢

خوﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ در هﻴﭻ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ ﮐﻪﺑﺮ روی اﻓﺮاددﻳﺎﺑﺘﻴﮏ اﻧﺠﺎم ﺷﺪﻩ اﺳﺖ، ﺗﺎ ﺳﻘﻒ ارﺗﻔﺎع ٨٢٠٠ ﻣﺘﺮ ، اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان ﺥﻮﻧﺮﻳﺰی ﺷﺒﮑﻴﻪدﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ.

اﻟﺒﺘﻪ هیچگونه ﻣﻄﺎﻟﻌﻪای اﺛﺮات دراز ﻣﺪت اﻳﻦ ﺥﻮﻧﺮﻳﺰﻳﻬﺎی ﻧﺎﺷﯽ از ارﺗﻔﺎع رادر ﺳﻴﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪت ﺑﻴﻤﺎران دﻳﺎﺑﺘﯽ ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﮑﺮدﻩ اﺳﺖ. در ﻣﺠﻤﻮع ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪﺑﻴﻤﺎران دﻳﺎﺑﺘﯽ رﺗﻴﻨﻮﭘﺎﺗﯽ ﻓﻌﺎﻟﯽ دارﻧﺪﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﻣﻌﺮض اﻓﺰاﻳﺶ ﺥﻄﺮ HARH و ﻳﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎرﻳﺸﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﺎدر ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻳﻦ رﻳﺴﮏ ﺑﻪارﺗﻔﺎﻋﺎت ﺳﻔﺮ ﮐﻨﻨﺪ و ﺣﺘﻤﺎً ﻗﺒﻞ از ﺁن ﻣﻌﺎﻳﻨﻪﮐﺎﻣﻠﯽ از ﺷﺒﮑﻴﻪ خود داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.

در ﻣﻮرد ﺑﺮوز ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎی ارﺗﻔﺎع در ﺑﻴﻤﺎران دﻳﺎﺑﺘﯽ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻋﻮارضﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دﻳﺎﺑﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭼﻨﺪاﻧﯽ اﻧﺠﺎمﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ و ﭼﻮن اﻓﺮاددﻳﺎﺑﺘﯽ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ داروهﺎی زﻳﺎدی ﺑﻪ خاطر ﻋﻮارض دﻳﺎﺑﺖ خود ﻣﺼﺮف ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻻزماﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎًدر ﻣﻮرد وﺿﻌﻴﺖ خود ﻣﺸﻮرت ﭘﺰﺷﮑﯽ داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪدر ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی دﻳﮕﺮ راﺟﻊ ﺑﻪاﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺤﺚ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﻣﯽ ﺷﻮد.

با تشکر از وبلاک نشاط کوهستان


[نویسنده : مدیر سایت | بازدید : 2867 نفر]
رای شما :
-
-
بالای صفحه | تماس با ما | درباره ما | آرشیو | صفحه اصلی
کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به سایت آزاد کوه می باشد